Το κόκκινο μήλο

Η ώρα είναι 5 το απόγευμα. Ο μπαμπάς κοιτάει το ρολόι νυσταγμένα και σηκώνεται από τον καναπέ. Όπου να’ ναι θα επιστρέψει η μαμά από τη δουλειά για να φάνε επιτέλους! αν κάτι του αρέσει είναι να μαζεύεται όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι για το βραδινό τους.

Κατευθύνεται προς την κουζίνα και πίνει ένα ποτήρι νερό. Πεινάει τόσο πολύ, αλλά θέλει να κάνει υπομονή. Κοιτάζει προς την πόρτα και το μάτι του παίρνει ένα μεγάλο κόκκινο μήλο μέσα στο μπολ με τα φρούτα πάνω στο τραπέζι.

- Ένα φρουτάκι δεν θα μου κόψει την όρεξη. Σκέφτεται χαμογελώντας. Πριν προλάβει όμως να το δαγκώσει ακούει τα κλειδιά στην πόρτα και αμέσως μπαίνει στο σπίτι η μαμά.

- Καλώς τη! πώς ήταν η μέρα σου;

- Κουραστική. Απαντάει η μαμά φανερά εξαντλημένη και του δίνει ένα φιλί. Τα παιδιά;

- Στα δωμάτιά τους και διαβάζουν.

- Πάω να τα δω. Τι καλό τρως εκεί;

- Ένα μήλο, να έλα πάρτο. Της είπε χωρίς καν να το σκεφτεί.

Η μαμά παίρνει το μήλο και μπαίνει στο δωμάτιο του μεγάλου της γιού του Βασίλη.

- Καλησπέρα, τι κάνεις;

- Διαβάζω, αλλά δεν αντέχω άλλο. Λέει ο Βασίλης παραπονεμένα. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί χρειάζεται να ξέρω τόσα μαθηματικά. Είναι τόσο βαρετά και δύσκολα.

Η μαμά χαμογελάει.

- Ναι, αλλά είναι απαραίτητα. Όμως ίσως είναι ώρα να κάνεις ένα διάλλειμα για να ξεκουραστείς. Να πάρε αυτό το μήλο, θα σε τονώσει.

Η  πόρτα ανοίγει και μπαίνει η μικρή Ρηνούλα.

- Μαμά, μαμά ήρθες! Φωνάζει και τρέχει στην αγκαλιά της.

- Ήρθα αγάπη μου, λέει η μαμά σκύβοντας για να την αγκαλιάσει δυνατά. Τι κάνεις;

- Έφτιαξα μια ωραία ζωγραφιά για σένα. Έλα να στη δείξω.

- Ναι μωρό μου, μισό λεπτό μόνο να πάω λίγο στην τουαλέτα. Λέει η μαμά και βγαίνει από το δωμάτιο.

- Κρααακ. ακούγεται το μήλο καθώς το δαγκώνει ο Βασίλης.

- Τι ωραίο μήλο… λέει σιγανά η Ρηνούλα κοιτώντας το με γουρλωμένα μάτια.

- Να, πάρτο. Λέει ο Βασίλης αμέσως χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά. Η μικρή το παίρνει λαίμαργα και τρώει μια μεγάλη μπουκιά. Αμέσως τρέχει στην κουζίνα.

- Τι κρατάς εκεί; Τη ρωτάει με απορία ο μπαμπάς.

- Ένα μήλο μπαμπά, μου το έδωσε ο Βασίλης. Θέλεις να φας λίγο; Απαντάει η Ρηνούλα και του το δίνει.

Ο μπαμπάς κοιτάει προσεκτικά τις δαγκωματιές των παιδιών του και συγκινείται. Τόσο πολύ αγαπάνε ο ένας τον άλλον που κανένας δεν σκέφτηκε να το κρατήσει για τον εαυτό του. Σηκώνει το κεφάλι του και βλέπει όλη του την οικογένεια να έρχεται προς την κουζίνα και τότε ανοίγει τα χέρια του και τους παίρνει όλους μια μεγάλη αγκαλιά.

Η Ρηνούλα κοιτάζει απορημένη το Βασίλη που ανταποδίδει το βλέμμα.

- Ο μπαμπάς τρελάθηκε. Λέει τελικά.