- Είσαι πολύ καλός μου
φίλος αλλά δεν ταιριάζω εδώ. Δεν μπορώ να κολυμπήσω και η υγρασία με κάνει να
νιώθω άρρωστος. Νομίζω ότι πρέπει να φύγω αλλά υπόσχομαι να γυρίσω να σε
ξαναδώ. Πρέπει όμως να βρω έναν τόπο με δράκους σαν και μένα.
- Εντάξει, απάντησε ο μπλε
που και αυτός έβλεπε ότι ο φίλος του δυσκολευόταν. Να πας και θα χαρώ πολύ να
σε ξαναδώ. Από την άλλη μεριά της θάλασσας υπάρχει ένα παράξενο σπίτι που τη νύχτα
βγάζει φως. Οι άνθρωποι το λένε φάρο. Εκεί ζει ένας κίτρινος δράκος. Αν θες πήγαινε
να του μιλήσεις, γιατί εγώ δεν ξέρω κάποιο άλλο δράκο εδώ κοντά.
Ο πορτοκαλί δράκος πέταξε πάνω
από τη θάλασσα μέχρι το φάρο. Έκατσε πάνω σε ένα βράχο και κοίταξε για τον κίτρινο
δράκο τον οποίο βρήκε λίγο πιο κάτω να κοιμάται. Πλησίασε κοντά του, αλλά ο κίτρινος
κοιμόταν βαθιά και δεν τον άκουσε.
- Ζζζζζζ έκανε καθώς ροχάλιζε
στον ύπνο του.
- Καλημέρα. Είπε ανυπόμονα
ο πορτοκαλί δράκος.
Ο κίτρινος άνοιξε το ένα μάτι
και τον κοίταξε.
- Καλημέρα απάντησε νυσταγμένα.
Θέλεις κάτι;
- Ψάχνω φίλους και θέλησα
να σε γνωρίσω.
- Τώρα κοιμάμαι αν θες να
με γνωρίσεις να περιμένεις μέχρι το βράδυ. Απάντησε ο κίτρινος δράκος και γύρισε
πλευρό.
Ο πορτοκαλί ενοχλήθηκε
λίγο από τον τρόπο του, αλλά μην ξέροντας που αλλού να πάει έκατσε και περίμενε
μέχρι να ξυπνήσει. Όταν πια έπεφτε η νύχτα ο κίτρινος δράκος σηκώθηκε και η ουρά
του φώτισε σαν φανάρι.
- Καλησπέρα. Περίμενες τόσες
ώρες; Ρώτησε τον πορτοκαλί.
Ο πορτοκαλί σήκωσε τους ώμους
αδιάφορα.
- Δεν είχα που αλλού να πάω.
Ψάχνω φίλους.
- Αν θες μπορούμε να γίνουμε
φίλοι. Εγώ κοιμάμαι την ημέρα και τη νύχτα κάνω βόλτες. Μ’ αρέσει πολύ να κάθομαι
στο φάρο. Θέλεις να έρθεις;
- Πάμε.
Οι δυο δράκοι έκατσαν κοντά
στο φάρο και χάζευαν το φως, αλλά ο πορτοκαλί σιγά σιγά άρχισε να νυστάζει.
- Δε νομίζω ότι μπορώ να μένω
ξύπνιος τη νύχτα, νυστάζω πολύ και χωρίς εσένα δεν θα μπορώ να πάω πουθενά. Δεν
κουράζεσαι έτσι;
- Όχι, μ’ αρέσει αυτή η ζωή,
αλλά έχεις δίκιο. Εσύ δεν μπορείς να περπατάς τη νύχτα χωρίς φως. Μην
απογοητεύεσαι όμως, στα βουνά πιο πάνω άκουσα ότι ζει ένας μαύρος δράκος που
κάποτε βοήθησε μια πριγκίπισσα να πάρει πίσω το θρόνο της και δύο βουνά πιο
κάτω υπάρχει ένας άσπρος σοφός δράκος που ζει μαζί με άλλους μαύρους. Δεν ξέρω
για άλλους αλλά αν θες πήγαινε εκεί.
Έτσι ο πορτοκαλί δράκος αφού
κοιμήθηκε μέχρι το πρωί πέταξε πάνω από τα βουνά και Άρχισε να ψάχνει για το
μαύρο δράκο αλλά δεν τον βρήκε πουθενά. «Καλύτερα να πάω να βρω τον άσπρο» σκέφτηκε
και ξεκίνησε για τα πέρα βουνά. Στο δρόμο βρήκε ένα ηφαίστειο. Ήταν ζεστό και
πετούσε φωτιές. Όσο πλησίαζε ένιωθε να ζεσταίνεται και αυτό του άρεσε. Κάθισε στην
κορυφή του ηφαιστείου και κοίταξε μέσα. Τότε ένας κατακόκκινος δράκος πέταξε
κοντά του.
- Γεια σου. Του είπε
χαμογελώντας.
- Τι ωραία που είναι εδώ.
Είπε με κομμένη ανάσα ο πορτοκαλί δράκος.
- Ναι είναι ωραία και
ζεστά. Μέσα στο ηφαίστειο έχουμε τις φωλιές μας.
- Μπορώ να μείνω μαζί σας;
- Γιατί όχι. Αν σου αρέσει
η φωτιά.
Ο πορτοκαλί δράκος χάρηκε
πολύ και ακολούθησε τον κόκκινο μέσα στο ηφαίστειο. Εκεί ήταν πολλοί κόκκινοι
δράκοι και δράκαινες και μια από αυτές του άρεσε πολύ. Με τον καιρό έκανε
πολλούς φίλους ανάμεσα στους κόκκινους δράκους και σιγά σιγά κοκκίνισε και
αυτός.
- Μα πως έγινε αυτό;
Ρώτησε μια μέρα το μπλε δράκο που είχε πάει να τον δει και είδε την αντανάκλαση
του στο νερό.
- Πάντα ήσουν κόκκινος
δράκος. Του απάντησε ο φίλος του. Απλά δεν ήσουν ευτυχισμένος και φαινόταν.
Ο κόκκινος πια δράκος έζησε την υπόλοιπη ζωή του ευτυχισμένος
στο ηφαίστειο και έγινε ταίρι με τη δράκαινα που του άρεσε. Πλέον είχε πολλούς
φίλους, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να κάνει παρέα με το μπλε δράκο της θάλασσας
που επισκεπτόταν όποτε ένιωθε να του λείπει.
Comments
Post a Comment