Μόλις έφτασε στη μεγάλη πλατεία άρχισε να φωνάζει τους σοφούς να μαζευτούν κοντά του:
- Πειρατές έρχονται στην Ατλαντίδα. Πρέπει να προστατέψουμε τη Βιβλιοθήκη και τους εαυτούς μας.
Οι υπόλοιποι σοφοί πλησίασαν γοργά. Η Ατλαντίδα αιώνες τώρα ζούσε ειρηνικά και δεν είχε καθόλου στρατό. Ποτέ δεν τον χρειάστηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή και οι σοφοί δεν είχαν ιδέα από μάχες και όπλα.
-Τι θα κάνουμε; Ρώτησε ένας από αυτούς μιας και όλοι κατανοούσαν ότι η θέση τους ήταν μειονεκτική σε σχέση με τους πειρατές που κατέφθαναν.
Τότε όλοι στράφηκαν στο δράκο. Ήταν η μόνη τους ελπίδα.
- Θα μπορούσες να μας βοηθήσεις; Τον ρώτησαν.
- Όχι, είναι πολύ μικρός! Φώναξε ο σοφός που τον είχε μεγαλώσει, γιατί τον είχε σαν παιδί του και δεν ήθελε με τίποτα να πάθει κακό.
- Πρέπει να παραδεχτείς ότι είναι πολύ δυνατός. Του απάντησε κάποιος, αλλά δεν θα τον αναγκάσει κανείς να το κάνει αν δεν το θέλει ο ίδιος.
Τότε ο σοφός αφού σκέφτηκε για λίγα λεπτά, γύρισε, χάιδεψε το δράκο και του:
- Είσαι ό,τι καλύτερο είχα ποτέ στη ζωή μου. Φοβάμαι και πάντα θα φοβάμαι μην πάθεις κακό, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι είσαι αρκετά μεγάλος και δυνατός ώστε να είσαι σε θέση να αποφασίσεις μόνος του τι θέλεις να κάνεις. Η Ατλαντίδα είναι και δικό σου σπίτι.
Ο δράκος σαν να περίμενε την έγκριση του σοφού, ακούμπησε τη μύτη του στον ώμο του και πέταξε ψηλά.
Στα ανοιχτά το πλοίο του Ανεμοδαρμένου είχε ευνοϊκό άνεμο και όλοι προετοιμάζονταν για την εισβολή, όταν ο παρατηρητής του πλοίου άρχισε να φωνάζει γεμάτος τρόμο:
- ΔΡΑΚΟΣ! ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ!
Ο Ανεμοδαρμένος έτρεξε έξω από την καμπίνα του και έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Πριν προλάβει να αντιδράσει ο δράκος είχε βουτήξει στη θάλασσα και κολυμπούσε προς το πλοίο.
- ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ! Φώναξε όταν συνήλθε από το σοκ.
Ο δράκος όμως κολυμπούσε τόσο γρήγορα που κανένας δεν κατάφερνε να τον βάλει σημάδι και να τον χτυπήσει. Έφτασε το πλοίο και άρχισε να κολυμπάει γύρω του με απίστευτη ταχύτητα. Σιγά σιγά άρχισε να δημιουργείται μια δίνη και ο καπετάνιος κατάλαβε ότι θα βούλιαζαν.
- Μπείτε όλοι γρήγορα στη βάρκα. Φώναξε τότε και πρόλαβαν να φύγουν λίγο πριν το πλοίο χαθεί για πάντα.
Ο Ανεμοδαρμένος τότε θύμωσε πάρα πολύ και ορκίστηκε να φυλακίσει το δράκο που βούλιαξε το πλοίο του. Γύρισε πίσω στην πόλη του αποφάσισε να οργανώσει μια μεγάλη επίθεση ενάντια στην Ατλαντίδα με τη βοήθεια και άλλων πειρατών ώστε να μπορέσει να πάρει την εκδίκησή του. Έλεγε σε όλους για τα πλούτη του τόπου, αλλά απέφευγε να μιλήσει για τη δύναμη του δράκου για να δεχτούν να τον βοηθήσουν. Με τον καιρό μάζεψε έναν τεράστιο στρατό που δέχτηκαν να τον ακολουθήσουν και ξεκίνησε ξανά για την Ατλαντίδα.
Όταν τα πλοία των πειρατών έφτασαν έξω από το νησί μαύρισε ο ορίζοντας. Οι σοφοί κοιτούσαν ανίκανοι να κάνουν κάτι και πλέον ήξεραν και οι ίδιοι ότι κανείς δεν μπορούσε να τους σώσει. Ακόμα και ο δράκος δεν είχε αρκετή δύναμη για να μπορέσει να αντιμετωπίσει ένα τόσο μεγάλο στρατό. Ο σοφός που τον είχε μεγαλώσει στεκόταν δίπλα του και ασυναίσθητα του χάιδευε την πλάτη.
- Είμαι πολύ τυχερός που σε είχα στη ζωή μου. Ίσως σήμερα να είναι το τέλος μας και θέλω να ξέρεις ότι σε αγαπώ πολύ. Είναι ώρα όμως να φύγεις μακριά για να σωθείς εσύ. Οι άνθρωποι αυτοί είναι κακοί και αν σε πιάσουν μπορεί να σε σκοτώσουν. Του είπε κάποια στιγμή.
Ο δράκος τον κοίταξε στα μάτια και γύρισε το βλέμμα του προς τα πλοία που πλέον πλησίαζαν απειλητικά. Αναστέναξε βαθειά και πέταξε ψηλά χωρίς να σταματήσει να κοιτάει τα πλοία. Οι σοφοί πίστεψαν ότι θα πετούσε μακριά, αλλά ξαφνικά αυτός βούτηξε μέσα στο νερό και άρχισε να κολυμπάει γύρω από το νησί. Κολυμπούσε με τόση δύναμη που οι σοφοί ένιωθαν σαν να έκανε σεισμό.
Οι πειρατές από τα πλοία είχαν πλησιάσει πια τόσο πολύ στο νησί που μπορούσαν και αυτοί να δουν το δράκο και αναρωτιόνταν τι προσπαθούσε να κάνει. Ο Ανεμοδαρμένος τον κοιτούσε και γελούσε με κακία.
- Θα σε πιάσω δράκε και θα σε πουλήσω! Θα βγάλω πολλά λεφτά από σένα. Περισσότερα από την αξία του πλοίου που μου βούλιαξες. Σκεφτόταν.
Τη στιγμή εκείνη όμως παρατήρησε κάτι παράξενο. Το νερό γύρω από το νησί άρχισε να απομακρύνεται και το νησί φάνηκε για μια στιγμή σαν να αιωρείται. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πειρατών η Ατλαντίδα σηκώθηκε από το νερό και άρχισε να πετάει ψηλά στον ουρανό με το δράκο να γυρίζει ακόμα γύρω της. Ξαφνικά το νησί χάθηκε για πάντα. Ο δράκος είχε καταφέρει με τη μαγική του δύναμη να το μεταφέρει σε ένα μέρος κρυφό και μαγικό όπου οι σοφοί θα ήταν πλέον ασφαλείς. Οι πειρατές το έψαχναν για καιρό, αλλά ακόμα και σήμερα κανείς δεν ξέρει που είναι κρυμμένη η Ατλαντίδα. Ιστορίες, όμως που ψυθιρίζουν νεράιδες στα αυτιά των παραμυθάδων λένε ότι όλοι τους ήταν καλά μετά από αυτό το μαγικό ταξίδι και ότι ο δράκος έζησε μαζί τους μέχρι τα βαθειά του γεράματα.
Comments
Post a Comment